Ons
Christelike omgewings verantwoordelikheid.
Motivering
vir ‘n plaaslik inheemse kerktuin
Karen Marais
Ons is opgewonde oor die moontlikheid om ‘n deel van
die kerktuin te omskep in ‘n plaaslik inheemse tuin. Prakties is dit iets wat aanvanklik heelwat beplanning sal
verg, maar daar bestaan gelukkig heelwat kundigheid in die omgewing en die
dieperliggende motivering, maak dit die moeite werd.
As Christene word ons lewens volgens twee groot
lewensbeginsels gerig.
1)
Jy moet die skepper God liefhê.
Om waarlik liefde vir God te openbaar sluit in om sy
skepping te bewonder, te respekteer , te gebruik as inspirasie en om ander mense
na Hom te lei. In die Wes-Kaap is
ons in die bevoorregte posisie om midde in een van die wereld se botaniese
wonders te leef. Die
fynbos-renosterveld bioom is een van onvergelykbare biologiese diversiteit en
‘n ware wêrelderfenisgebied. So
dikwels word die prag van God se unieke skepping onnadenkend vernietig.
In die proses word iets van ons ontsag vir die skepper God ingeboet.
Ons glo die Christelike kerk moet die wonder van God
se skepping gebruik om Sy grootheid te prys.
‘n Inheemse tuin kan ook dien as getuienis aanknopingspunt, om met
mense te gesels oor die skepper God wat ons aanbid.
‘n Klein inheemse kerktuintjie is in die
verband ‘n belangrike begin en illustreer die beginsel.
2)
Jy moet jou medemens liefhê.
Nog nooit was ons planeet so bedreig deur die
vernietigende invloed van een spesie soos deur die moderne mens nie.
In ons vernietigingsdrang word nie alleen God se pragtige natuurskepping
bedreig nie, maar ook die gesondheid en welsyn van ons mede- wêreldburgers.
Om met nederigheid en respek die natuur te hanteer
illustreer nie net ons liefde vir God nie, maar ook ons
liefde teenoor ons medemens. Ons
het ‘n verantwoordelikheid as God aangestelde rentmeesters van ons planeet, om
die nageslagte wat dit van ons gaan erf te
konsidereer. Hulle wil ook
nog die prag van Sy skepping ervaar en daaruit inspirasie put.
‘n Plaaslik inheemse kerktuin is maar bloot ‘n
illustrasie dat ons die spesifieke omgewing raaksien waarin ons woon,
dat ons dit respekteer, dit bewonder en wil bewaar vir die nageslag.
‘n Tuin vol uitheemse indringer plante illustreer presies die
teenoorgestelde.
Ons het reeds die hulp plaaslike kundiges ingeroep.